فقط چند سطر از نظر زبانی نیاز به صافکاری دارد تا هم معنی روشنتر شود، هم موسیقی شعر بهتر.
## نسخهی ویرایششده
جای تو خالی است
در انشایِ مدرسه
جای تو خالی است
در کتابهایِ دَری
جای خالیِ تو
در صدایِ مردم
جای تو خالی است
در راهرویِ دانشگاه
جای تو خالی است
در میدانِ گفتوگویِ پدر و پسر
## اگر بخواهی کمی شاعرانهتر شود
جای تو خالی است
در انشایِ مدرسه
در سطرهایِ ساده
در دفترِ کودکی
جای تو خالی است
در کتابهایِ دَری
در واژههایِ خاموش
در فصلِ روشنی
جای تو خالی است
در صدایِ مردم
در راهرویِ سردِ
خاموشِ دانشگاه
جای تو خالی است
میانِ گفتوگوی
آرامِ پدر با پسر
در میدانِ تکرار
## چند نکتهی خیلی کوتاه
- «انشا مدرسه» بهتر است بشود: **انشای مدرسه**
- «کتاب های دری» درست و روان است، فقط با نیمفاصله/اضافه بهتر دیده میشود: **کتابهای دری**
- «صدا مردم» از نظر دستوری ناتمام است؛ احتمالاً منظورت **در صدای مردم** بوده
- «ذر میدان» ظاهراً تایپی است و باید **در میدان** باشد
## اگر بخواهم همهی سطرها را در همان سبک تو یکدست کنم
جای تو خالی است
در دلِ من
در چشمِ من
در نازِ گمشده
جای تو خالی است
در کوه و در دشت
در خلوتِ دل
در جمعِ ما
جای تو خالی است
در خانهی من
در خاطراتِ من
پیشِ کودکانِ کوچه
جای تو خالی است
در میدانِ میوه
در میدانِ فوتبال
در شورِ روزگار
جای تو خالی است
در انشایِ مدرسه
در کتابهایِ دَری
در صدایِ مردم
جای تو خالی است
در راهرویِ دانشگاه
در گفتوگویِ پدر
با پسرِ خاموش
برچسب:
نویسنده: پرهام بهرامی